سه روز در مراسم اعتکاف بودن فرصت خوبی برای تنهایی ادم است فرصتی برای تفکر فرصتی برای خودت و در فکر خدا بودن
سه روز تنها بودن خیلی حال می ده دور از اجتماع و خانواده دور از سر و صدای یک شهر دور از اخبار دور از تلویزیون و دور از اهنگ ها
در این سه روز اعتکاف که بهمراه دیگر بچه های قاجار بویس بودیم با جوان های (از بین 30 نفر فقط دو نفر میانسال بودند) دیگر معتکف به غیر از کار اصلی ( راز و نیاز) بحث ها و صحبت های خوبی کردیم
راجع به جدایی دین از سیاست ( چند نفری ریخته بودیم سر یک بسیجی) و اظهار نظر هایی راجع به دین در ایران یک نفر از امار غیر رسمی نماز خوان ها در ایران می گفت که وحشتناک تلخ بود و دیگری راجع به شخصیت های سیاست جهان و دیگری هم راجع به جنگ لبنان . یه نفر از بیرون مسجد اومد تو و گفت که فلان قد موشک حزب الله انداخته یه نفر هم در جواب گفت که بابا جان اسرائیل هم می ندازه ولی اونقدر زیاده که اماری دیگه تهیه نمی کنن صحبت رفت سر اسرائیل و اینکه فیدل ها در اسرائیل فاقد قدرتند و اکثرا حضور در اسرائیل را ترجیح نمی دهند و.......
جالب بودن این صحبت ها و بحثها این بود که ما در مسجدی معتکف بودیم که در یک شهرک نظامی بود و همه بچه های معتکف بچه هایی بودند که پدرانشان در جنگ شرکت کرده بودند و اکنون هم در دستگاه نظامی بودند. من فکر می کردم که اینها بچه حذب اللهی هستند اما در صحبت های خود نشان دادند که این نسل فاصله فکری زیادی با پدران خود دارند
یک مسئله ی اعصاب خورد کن که وجود داشت این بود که ما در اعتکاف بودیم و فقط باید با خدا بود
اما شب وفات حضرت زینب صحبت از غیر خدا کردن ، روزه از دیگری خواندن ، گریه برای یک بنده ( خوب) خدا کردن ، در سینه کوفتن و .... ما را از خدا دور می کند
خیلی بد است که نتوانیم سه روز تحمل کنیم خیلی بد است که به خاطر خدا امده ایم و سه روز برای خدا روزه ایم و .. اما در شبی به فکر دیگری بودن و به جای انکه به خدا توسل بجوئیم از دیگری توسل بجوئیم ( تا خدا هست چرا دیگری؟)
این نشان دهنده ان است که شیعیان ایران خدا و امامان را با هم اشتباه گرفته اند از خدا توسل نمی جوئیم از امامان توسل می جوئیم در حالی که بنده خدا هستیم ( بعضی ها با خدا اونقدر نزدیکند که رفیقند باخدا) در اشعاری که هیات می گویند ارباب ما امامانند
در حالی که باید به خاطر گناهان بی شمار خود پیش خدا گریه کنیم برای امامان ( که هیچ احتیاجی به این گریه های گنه کاران ندارند) گریه می کنیم ، برای واقعه کربلا گریه می کینم ( در ولادت امامان هم برای این واقعه گریه می کنیم در شب جشن و تولد امام حسین هم برایش گریه می کنیم ) ( در این شب خوندن جوشن کبیر خیلی حال میداد)
در اتمام این جملات بایستی به جمله یک نفر اشاره کرد که الان در خاطرم نیست که چه کسی گفت .
ولی او گفت که می دانید فرق شیعه لبنان با شیعه ایران در چسیت؟ شیعه لبنان شیعه شادی ، است ولی شیعه ایران شیعه غم اندوه وگریه است شیعه ای که در ایام عاشورا فقط خود رانشان می دهد
وجود شیطان در این سه روز حس می شد هی به ادم تنه می زد و می گفت که ریا کن ریا کن می خوای کاری بکنی جلو دیگری بکن اگر دعا می کنی به دیگری هم بگو به رخ بکش الکی برو توحس و...خلاصه خیلی بامزه بود تاحالا اینجوریش رو ندیده بودم که شیطان در این جا هم باشه و از ترفند های مختلف برای گنه کار کردن ادم استفاده می کنه
و نکته اخر اینکه تا حالا دعای ام داوود رو نخونده بودم خیلی قشنگ بود
