ghajarboys

همیشه از طنز عطاران خوشم میومد اما نقطه ضعفشو این می دیدم که نمی تونه حرفی بگه تو طنزاش و فقط میخواد ملتو بخندونه. اما عطاران با این سریال بزنگاه که من شدیدا از ش خوشم میاد دیدم رو نسبت به خودش عوض کرد.

رضا عطاران با اون تیتراژ اولیه ش حسابی منو و دیگران رو غافلگیر کرد از همون اولش حس کردم این کارش باید با کارای دیگه اش متفاوت بشه و وقتی بعد از چند قسمت اون صداها جاشو به موزیک داد فکر کردم چه بد شد.

اون تیتراژ نشون میداد که امروز صداهایی از طبیعت رفته و جاشو به صداهایی که ما اونا رو  پرداخت کردیم داده. یه جا نمی دونم کی به عطاران میگه من صداتو نمی شنوم عطاران اینجا با بازی رئالش میگه همون بهتر که نمی شنوی میخوای چیرو بشنوی؟ ( ارزش شنیدن نداره خودتو اذیت نکن، چیز زیادی رو از دست ندادی) به نکاتی اشاره می کنم  که برام جالب بود. یه جاش پلیس با دست  و یه نوع وحشیگری روی سر عطاران میذاره و با خشونت میخواد سرشو بکنه تو ماشین پلیس وقتی اینو دیدم و اصرار کارگردان که این صحنه تکرار بشه و یکی عطاران رو هی صدا میکنه و باهاش صحبت می کنه و باز پلیس این حرکتو انجام میده متوجه شدم که این احتمالا باید یا کار عطاران باشه یا کار سروش صحت که از صحت بعدی نیست این یه تلنگر بودش این یه دید تیز بودش که بیاد این صحنه رو نشون بده و به ظرافت انتقاد از پلیس بکنه که چه لزومی داره افراد عادی و شهروند خودشو ادم اینجوری توی ماشنی بکنه؟

از بازی های رئال این مجموعه خیلی خوشم میاد . به نظرم یکی می تونه واقعیات رو نشون بده که رئال بازی کنه یه سری از کارگردان ها مثه مجیدی و کیارستمی و دیگران سعی می کنند از بازیگر های نابازیگر استفاده کنن تا رئال بودن اثرشون حفظ شه و اونها بازی نکنن بلکه زندگی کنن با کارشون و خب عطاران بازیگر هایی رو پیدا می کنه که بازی نمی کنن زندگی می کنن.

ریاکاری که عطاران به نقدش نشسته به نقد اخلاق در خانواده های سنتی (که همیشه صدا و سیما به خوبی از خانواده های سنتی یاد می کنه ) به دروغ به ریاکگاری در جامعه فعلی خوب تنه می زند.

مثال هایشم فراوان است در این سریال. به نظرم نشون دادن واقعیات اصلا بد نیست و خیلیم خوبه چیزی به نام بد آموزی نداریم. چرا که در جوامع دیگر همه چی نشون داده میشه بد بختها خوبشختها اعمال زشت را نشان جامعه می دهند که اتفاقا آنهایی که ندیدند هوشیار باشند و ببینند که چه در جامعه شان هست  و آنها که دیدند به این تاکید برسند که بایستی مبارزه کرد. ( یه چیز رو دقت کردید تا حالا تو صدا و سیما تصویری از نمکی ها و نون خشکی هایی که گونی به دست هستند نشان داده نمی شود) پی نشان دادن واقعیت برای این جامعه خوب است و این منجر به این میشه که خوب را از بد تشخیص داد.

واقعیات هر چه تلخ تر باشند باید بیشتر نشانش داد تا کمرنگ تر شوند شما آنقدر سیاهی را نشان دهید که سیاهی  از دیدن آن همه چشم که دارند نگاهش می کنند شرم زده شود و رنگش کمتر شود به خاکستری برسد شما به نگاه کردن ادامه دهید تا او سفید شود.

بعد نوشت: یادم اومد که دو مسئله رو نگفتم یکی این نگاه به ارث و میراث که توی همه ی خانواده های امروزی به مشکلی بزرگ مبدل شده و مثه یه ویروس به جون همه افتاده. انسانیت گمشده ی امروز رو داریم می فروشیم به بهای ناچیزی که همش هم توجیه عملکرد خودمون می کنیم. دومین مورد نگاه این سریال به مرگه. یه جا مثل همه جاهای زندگیمون عطاران میگه مثلا اگه شما مردید طرف مقابل میگه خدا نکنه بعد عطاران میگه خدا نکنه چیه؟ خب هممون می میریم دیگه مرگ حقیقته. من عاشق این نگاه عطارانم و خودم هم همیشه اینو به دیگرون میگم که خدا نکنه یعنی چی در مورد مرگ؟ اگه همه به مرگ و انا لله و انا الیه راجعون معتقدند و مرگ رو یه حقیقت می دونن اما همه اینگونه ایمان بهش ندارند

“Who wouldn’t want to go to Vegas and make a killing, not because of luck, but because you’re smart about it?” asks Kevin Spacey, describing the appeal of the story behind 21. Spacey says that though it seems like fantasy wish-fulfillment, in fact the film is inspired by a real group of M.I.T. students in the 1990s. “I loved the juxtaposition between these kids’ lives in Boston – where they were geeks with pencils in their pockets – and the lives they make for themselves in Vegas, where they can become anybody they want to be.”.

  چند وقت پیش فیلمی دیدم به نام 21 که به نظرم خیلی فیلم جالبی بود.

قصه فیلم راجع به قمار هست و به طمع آدمها در قمار می پردازد. نکات جالبی در این فیلم دیده می شود که به زیبایی فیلم اضافه می کند. یک مسئله اش این است که سعی میکنه تماشاگر رو غافلگیر کند. و خصوصیت دوم فیلم اینه که بازی کوین اسپیسی  در این فیلم فوق العاده است و خیلی واقعی بازی می کنه حتی دیالوگ هایی که برای او انتخاب کرده اند دیالوگ هایی است که هم خوب ادا می کند و هم با حس بیان می کند.

دنیای قماربازان لاس وگاس مکانی است که چند دانشجو را به همراه استادشان کنار هم جمع کرده تا آخر هفته را به بازی 21 ( نوعی بازی پاسور) بپردازند با این تفاوت که این گروه حق ندارد در بازی قمار قمار کند و صرفا باید حساب کند و برنده شوند و اعضای گروه موظفند طبق شانس و قمار بازی نکنند، به اعصاب خود مسلط باشند و از طمع زیاد خودداری کنند و سعی کنند جلوی خویش را بگیرند تا مبادا از اینکه امتیاز زیادی گرفتند به بازی بیشتر ادامه دهند.

خصوصیت قمار هم همین هست که باید تا یه جائی صرفا ادامه دهی و دیگر هرگز ادامه ندهی و جلوی طمعت را بگیری و گرنه بازنده بزرگی می شوی. خصوصیت این گروه هم همین هست که آنها کارشان حساب شده است و با حساب و کتاب کار می کنند.

نکته جالب دیگه فیلم اینه که همین دنیای قمار بازان لاس وگاس را نیرو های امنیتی کنترل و نظارت می کنند تا از حوادث و چاقو کشی و کلک بازی های قمار بازها بکاهند و این کار آنها گاهی آنقدر با خشونت است که اگر کسی به دام آنها بیفتد دیگر جرات نمی کند بار دیگر به لاس وگاس بیاید.

تصویر  این مسئله که دنیای شانس و قمار که پول های هنگفتی جا به جا می شود  هم تحت نظارت نیرو های امنیتی هست آنهم با وجود دوربین های زیاد در قمارخانه ها و اتاق کنترلینگ تصویر جالبی بود از اینکه چنین جایی هم تحت نظارت و کنترل هست و همه چیزی آنجا آزاد و شناور نیست.

این مسئله آخری برایم خیل جالب بود. در کل فیلم جالبی است سعی کردم یه جوری این نوشته ام راجع به این فیلم را به معرفی فیلم بپردازم تا توضیح ماجرا و نقد آن. تا فرصتی باشه که شما هم این فیلمو نگاه کنید.

برای دیدن عکسهای فیلم به ادامه مطلب بروید

 سلام

فردا اخرین روز سال 1386 است و روز ملی شدن صنعت نفت

روز ملی شدن صنعت نفت به رهبری دکتر محمد مصدق را تبریک عرض می نماییم و همچنان چونان غازی در اسمان کویر که به دنبال برکه ای است برای نوشیدن اب امیدوار به اینده تشریف داریم تا بازهم حرکت های ملی مثل حرکت ملی شدن صنعت نفت با ان همه غرورش دوباره تکرار شود

ارزوهای محال همیشه محال نیست و گفتنش به نظرم ایرادی ندارد هرچند کلیشه شود ولی گاه کلیشه ها هم باید تکرار شوند

ارزو دارم در سال جدید جنگ ها و ناارامی ها در کلیه ممالک اسلامی و غیر اسلامی خاتمه یابد فقر در افریقا کمتر شود و نیرو های ائتلاف برای صلح در افغانستان بر طالبان همچنان بچربند و پیروز باشند

همچنین ارزو دارم که در عراق هم ارامش ساکن یابد با ادامه مذاکرات موثر ایران و امریکا

ارزو دارم در سال نو باراک اوباما رئیس جمهور امریکا شود و تندروها ..

برای ایران هم ارزوهای زیادی است ولی دارم به این فکر می کنم که با ان نماینده های جدید مجلس هشتم ( که از همه مجالس ایران بهتر و زیبا تر و عالی تر و موثر تر و تر و تر است)  ایا امیدی برای ارزو باقی می ماند و این بن بست کی خاتمه می یابد؟ رای می دهیم روح الله حسینیان و دیگر عزیزان می ایند و رای نمی دهیم هم... می شود

مانده ایم معطل که بالاخره خداوند رحمان با ما چه خواهد کرد

خدایا ما را عاقبت به خیر کن و همچنان امید را در دلهایمان زنده بدار

از فوتبال هم ارزویی ندارم برای تیم ملی هم ارزوی موفقیت نمی کنم زیراکه ... ولش کن

ارزو های شدنی شاید ارزوهای فرهنگی باشد

توقیف ها و عدم اکران های فیلم ها و روزنامه ها و مجله ها و موسیقی ها و کتاب ها  کمتر شود و کمتر شاهد ان باشیم که مجله سینمایی به دلیل چاپ عکس نیکول کیدمن و دیگر نساء الهالیودیان توقیف شود

مقاله ها و مصاحبه های جالبی در وپژه نامه های نوروزی روزنامه ها ( اعتماد ملی و اعتماد و همشهری ) و مجله ها ( چشم انداز ایران و شهروند امروز) وجود دارد که خواندنی است

یک مقاله زیبا کلام در فکر می کنم شهروند امروز نوشته که ته خنده است حتما بخوانید

سعی می کنم در سال جدید وبلاگ بهتری داشته باشم و طنازی بیشتری به وبلاگ بدهم و جدی و طنز را کمی با هم قاطی کنم چون این پست که البته کم بود

در اخر سال نو مبارک سال خوبی حداقل در زمینه شخصی داشته باشید

یکشنبه شب 24 دی ماه از سینما ماوراء شاهد فیلمی جذاب بودم یه فیلمی از براد اندرسون نشون داد که توجه منو به خودش جلب کرد این فیلم که برای افراد زیر 12 سال مناسب نبود در مورد یک فرد قاتل است که با ماشین به یک نفر زده و مرده است. او پس از این تصادف از محل فرار می کند و...

در فیلم شاهد این تصادف نیستیم به گونه ای که در اخر فیلم معما حل می شود. این فرد دچار وجدان درد می شود و توهماتی سراغ او می اید. او فکر می کرده با فرار خود از محل حادثه دنیای خوبی را در اینده خود دارد اما در فیلم نشان داده می شود که اینگونه که او فکر می کرده نیست و دنیای دارای عذاب وجدان مرزهای بین خیال و واقعیت را برهم می زند و نهایتا دنیای ان ادم بدون خوشی وتنها بودن رقم می خورد.

مهمان های برنامه سینما ماوراء که دکتر سید محسن فاطمی و دکتر امید روحانی بودند در مورد فیلم سخن های جالبی را بیان کردند دکتر فاطمی از جنبه روانشناختی فیلم گفت و دکتر روحانی هم از وجه فیلم شناختی و معرفی کارگردان به نقد این فیلم پرداختند.

در این فیلم کارگردان با طرح یک پازل حس کنجکاوی نقش اول فیلم را به همراه بیننده بر می انگیزد یک جاخالی 6 حرفی بر روی یک کاغذ مربع کوچک کشیده شده بر روی یخچال و reznik می خواهد او را حل کند در دو حرف اخر er_ _ _ _   مشخص می شود بعدها er _ il_ _ مشخص می شود بعد رزنیک فکر می کند که رمز miller  است که در کارگاه کار می کرده و دستش از بین رفته . در اخر فیلم رزنیک متوجه می شود که رمز پازل مادر هم نیست بلکه killer  است و خود متوجه می شود که نفس خوبی او در تلاش است تا این را به او بفهماند، نفس خوبی او در فیلم حضور دارد.

دو نکته جالب از این فیلم که صد در صد سانسوری هم دارد، این است که مدام ساعت یک و نیم را نشان می دهد که ثانیه اش یک می شود و دو و دوباره به یک بر می گردد . به نظر می رسد که در این ساعت تصادف رخ داده. دیگر مورد جهت در انتخاب مسیر است. هنگامی که با بچه گارسون زن به تونل وحشت می رود ( تونلی که خود اسمش 666 است) به بچه می گوید به سمت راست برو ، وقتی از دست ماموران در مترو در می رود به چاه فاضلاب می رود و انجا سمت چپ را انتخاب می کند . جهت هایی که هیچکدام درست نبود.

زندگی این ادم با وجدان درد دنیایی را از سیاهی برای او می سازد که کارگردان تلاش می کند با دکور کدر و سیاه فیلم به خصوص در خانه رزنیک به تماشاگر بفهماند که دنیای او پر از الودگی و سیاهی است و نکته قابل تامل اخر فیلم است که رزنیک به زندان می رود، جدا از عبارتی که رزنیک می گوید( من خسته ام می خوام بخوابم) رزنیک به داخل زندان می رود. هیچ زندانی وجود ندارد که رنگ دیوارش سفید باشد اما رنگ و محیط زندان برای رزنیک تازه، سفید و پاک شده و جائیکه همه مجرمان در ان رنج می برند رزنیک در انجا اسوده است، می خواهد بخوابد. کارگردان فهیم با نشان دادن اولین رنگ دیوار سفید در فیلمش که زندان است ارامش مجرمین را به دور از هر عذاب وجدانی را انجا می داند و فرار را بیهوده می داند.

فیلم ماشین کار که محصول سال 2004 است را با برداشت هایی از رمان جنایت و مکافات داسایوفسکی از یاد نبرید و حتما نسخه کاملش را ببینید.

فیلم دیدن در خانه با فیلم دیدن در سینما فرق زیادی دارد فیلم دیدن در تهران ( یا جایی که زندگی می کنی) خیلی فرق دارد با شهری که به انجا مسافرت کرده ای.

چندی بود که اصلا سینما نرفته بودم و فیلم ایرانی ندیده بودم یا سینما ماوراء را تعقیب می کردم یا dvd      می گرفتم و می دیدم.

در سفری که به مشهد و نیشابور رفتم ( عکس های مسافرت را به خاطر کندی سرعت اینترنت در ایران را نمی شود در فتو بلاگ قرار بدهم هر وقت فیبر نوری جاسک فجیره درست شد اینم درست می شه) میزبان مرا به فیلم دیدن در شهر نیشابور دعوت کرد.

در شهر نیشابور مثل شهرهای  دیگر ایران ( متاسفانه) یک سینما بیشتر وجود نداشت یک فیلم برای یک سینما .( یک نکته جالب این بود که جوانان مجردی که تیکه می انداختند گاهی اوقات صحنه های فیلم را درست حدس می زدند که این نشان از ان دارد که درصد ایکیو مردم نیشابور نسبتا بالاست)

فیلم مورد نظری را که دیدیم فیلم تقاطع بود البته من ذهنیتی قبلی داشتم که در فیلم تقاطع تصادف رخ می دهد ولی از ادامه اش خبر نداشتم وقتی فیلم به انتها رسید براستی از فیلم لذت زیادی بردم. درست بود که تقاطع فیلم تلخی بود ولی دلچسب نیز  بود.( قصد ندارم که داستان فیلم را تشریح کنم چون بهتر است که ان کسیکه ندیده ببیند این نوشتار کوتاه  نکاتی بود جالب که به ذهنم امد و...)

یک موردی که برایم جالب بود وصل کردن سکانس ها باهم به شیوه فیلم تصادف (crash)، درست بود که شیوه ای تکراری بود ولی قابل تامل بود.( فکر می کنم اگر ایده های خوب را کپی ایرانی کنیم خوب هم هست).

یک مورد دیگر بازی با ابرها بود که کارگردان واکنش خود را انگونه برای بیننده بیان می کرد.

یک صحنه هم وقتی دختر می فهمد که پدر پی به سیگار کشیدن او و استفاده از مواد مخدره برده واکنش عصبانی و تهاجمی نشان می دهد بعید بدانم دختری که دست خود را رو شده ببیند و خود بداند که کار درستی نکره بیاد و واکنش تهاجمی نشان دهد و به پدرش پرخاش کند ، در صورتی که اینجا می بایستی دختر شرمسار می شد از اینکه پدر همه چیز را فهمیده خود را نادم نشان می داد. کسی طلب کار شد که کار اشتباه را او انجام داده است.

یک نکته هم میزبانم گفت که براستی نکته جالبی بود در صحنه های اخر فیلم وقتی مرد مورد علاقه یک مادر بیوه  در خانه اش رو به خانم دکتر که مدتهاست پیشنهاد ازدواج داده می گوید مانده بودم که بعد از سه ماه از اشنا شدنمان که می خواهی بیای خانه من چه باید به تو بگویم.

اینجا کارگردان طعنه ای می زند به نسل جوان که تا با هم اشنا می شوند و از هم خوششان می اید می خواهند سریع کارها را انجام دهند زودتر از اینها همدیگر را به خانه دعوت می کنند و باعث باردار شدن دختران   می شوند. که نسل دیروز اینکار را نمی کنند انقدر پخته هستند که تازه بعد از سه ماه اشنایی به خانه هم   می روند.

نوزادی که مادرش بر اثر بی احتیاطی و نوعی لجبازی خواهر راننده اش مرده است به خانه می رود و نوزاد دیگری که نا مشروع است و حاصل یک عشق زود گذر است می میرد و مادرش زنده می ماند.

فیلم بهار تابستان پاییز زمستان و بهار که از سینما ماورا پخش شد خیلی جالب و جذاب بود من که هیچ علاقه ای به فیلم های اسیای شرقی ندارم چون بنظرم می اومد که فیلم های اسیای دور با دیالوگهای کمشان خیلی اعصاب خورد کن است

ولی نمی دانم خود به خود وقتی اول این فیلم را دیدم محو ان مرداب و جنگل و منظره طبیعی ان شدم و نشستم ببینم تا خوب از کار در بیاید و خوبم بود انصافا فیلم تفکری و حوصله داری بود و فکر می کنم که بازهم پخش مجدد شود چون فوق العاده جذاب بود با اینکه دیالوگهایش خیلی خیلی کم بود و اصلا صحبت و گفتگویی نبود ولی فیلمی پر از نماد و نشانه بود

این فیلم که توسط kim ki _duk کار گردانی شده و در قسمتی از فیلم هم بازیگری ان را بر عهده دارد فیلمی هنری است که توسط کره جنوبی به همراهی المان و حمایت شرکت سونی تهیه شده است .

این فیلم که مسلما از طرف عامه مردم کره چندان محبوبیتی نداشت اما در جشنواره های کن و برلین از نظر منتقدین فیلمی پر از تامل به حساب می اید. یکی از ویژگی های جالب فیم حیوانات فیلم است حیواناتی چون سگ ، گربه ، ماهی ، قورباغه ، خروس ، مار و لاک پشت در این فیلم حضور دارند که هرکدام بایستی در فرهنگ بودا باید دارای مفهومی خاص باشند

داستان فیلم spring summer fall winter...and spring داستان یک راهبه است که پسری را که در معبدی معلق در مرداب است را تربیت کند روش های تربیتی راهبه خیلی جالب است . این فیلم که در پنج فصل اپیزودیک مفصل شده اند به همراه پنج مرحله از بزرگ  شدن و تکامل این پسر همراه است پنج فصلی که متداوم نیستند و بینشان چند سالی فاصله افتاده. 

 یک صحنه از فیلم تکان دهنده بود . انجایی که کودک می فهمد مار بر اساس عمل کودکانه و تفریحانه خود کشته شده زار زار گریه می کند و واقعا هم از ته دل گریه می کند. یک مورد جالب در مورد حیوانات این بود که وقتی پسر به دنبال دختر از معبد خارج می شود با خروس از معبد خارج می شود و وقتی فصل پاییز می رسد راهبه با گربه از شهر به سمت معبد می رود . وقتی پسر در پاییز بر می گردد چاقوی خونی اش را مدام بر تخته ایوان می کوبد در حالی که خود پسر می گوید او مرا ترک کرد و سراغ عشق خودش رفت این در حالی بود که پیرمرد در اول اپیزود پاییز روزنامه را بازمی کند و می خواند جوان 30 ساله پس از همسرش گریخت . به قول دکتر بلخاری اینجا یکی از موارد متضاد فیلم است هرچند اقای بلخاری اینجا اشاره کرد که ان دختر را در قلب خود کشت و مصداق عینی ندارد گفتم بلخاری یادم رفت که بگم یک مورد جالب که ایشان در موردفیلم اظهار کردند این بود که انجایی که پیرمرد چیزی را روی سنگی می نویسد و بعد از لحظاتی پاک می شود انجا به این مورد اشاره شده که عشق با شهوت گذرا ست و زود از بین می رود ( این لحظه نوشتن راهبه همزمان بود با رفتن دختر به همراه پسر به جنگل)

اد کم دیالوگ ، تعداد کم ادمها در این فیلم و سکوت فیلم از موارد بسزا بودن این فیلم است یک مورد جالب انست که در این فیلم ساکت و ارام و ارامش بخش سه مورد فوت یا قتل در داستان همراه می شود که خیلی جالب است در فیلمی که اینگونه یواش است خودکشی قتل و فوت اتفاق می افتد شاید کارگردان خواسته این را بفهماند که احتیاجی نیست وقتی در داستانی قتل و فوتی اتفاق می افتد شلوغش کنیم و ان را فدای داستان خود کنیم

این فیلم را اگر توانستید حتما از کلوب بگیری و تماشا کنید چون سینما ماوراء به خاطر محدودیت ها نتوانست کامل نشان دهد و سانسوری  هایی در بخش تنهایی های ان پسر و دختر بیمار وجود داشت

فیلم سرزمین مجازات محصول کشورهای امریکا ایتالیا و المان در سال 2001 یاداورزندگی مذهبی تگزاسی دهه 70 بود این فیلم که از طرف اول شخص حالت روایتی داشت و از گذشته اش برای یک افسر FBI تعریف می کند

در اخر فیلم پسری که برای افسر FBI ماجرای خانواده را تعریف می کرد افسر مربوطه را برد تا قبر های کشته شدگان را نشان دهد بعد به پلیس گفت که قاتل مادرت را می شناسم پلیس گفت کیه؟ بعد پلیس ررا گرفت و خفه می کرد گفت خودتی و پلیس طی خفه شدنش گفت از کجا فهمیدی ؟

فیلم بمان stay فیلمی درباره یک روانی روانپریش است که می خواهد دست به خودکشی بزند و این وسط دکتر سام فاستر می خواهد او را از این عمل نهی کند در قسمتی از فیلم وقتی روانپزشک یعنی دکتر فاستر دست مریض خود هنری لتام را می بیند و جای سوختگی ها را می بیند می گوید چرا اینجوری شده و هنری می گوید دارم خودم را اماده اتش جهنم می کنم جای سوختگی سیگار است دکتر فاستر می گوید چرا فکر می کنی جهنمی هستی؟ و هنری در جواب می گوید بخاطر کارهایی که کردم و می کنم

کل محور فیلم در حول و حوش خودکشی این دانشجوی نقاش قرار دارد و تقابل های دکتر فاستر با او . بمان و خودکشی نکن ( در صحنه ای وقتی به خانه هنری می روند می بینند که در روی دیوار او ریز و کوچک نوشته شده for give me

 طرح اوليه قسمت هفتاد و پنجم سريال نرگس يا A Practical Guide for L_e_s_b_i_a_n_s