ghajarboys

22 بهمن 86 هم رسيد و 29 سال از انقلاب اسلامي ايران گذشت و تحليل ها همچنان ادامه دارد عده اي از تاريخدانان معتقدند كه تحليل يك انقلاب را بايد بعد از 100 سال انجام داد زيراكه ابعاد يك انقلاب در چندين ده سال بعد مشخص مي شود و زود نمي شود قضاوت و تحليل كرد

براي اين منظور كتاب ايران مابين دو انقلاب يرواند ابراهيميان را حتما بخوانيد كه بسيار زيباست البته من خودم هنوز موفق به خوندنش نشدم ولي دوستان خيلي تعريف كردند الان مشغول خواندن كتاب سقوط دولت بازرگان هستم كه كتاب كيفي و فوق العاده اي  است حتما اگه گير اورديد بخونيد و از دستش نديد

اين كتاب به كوشش دكتر غلامعلي صفاريان و  مهندس فرامرز معتمد دزفولي گرداوري شده است.در اين كتاب پيرامون خود انقلاب 57 و چگونگي روي كار امدن دولت بازرگان و چگونگي كنار رفتن اين دولت از صحنه سياسي با اقايان دكتر حبيب الله پيمان، دكتر غلام عباس توسلي، مهندس محمد توسلي، مراد ثقفي، تقي رحماني، دكتر صادق زيبا كلام، دكتر محمد محسن سازگارا، مهندس هاشم صباغيان، مهندس عزت الله سحابي، رضا عليجاني، امير محبيان، مهندس علي اكبر معين فر، دكتر محمد ملكي و دكتر ابراهيم يزدي مصاحبه شده

در مقدمه كلامي از دكتر شريعتي نوشته شده كه زيباست :

آنگاه به سياست رو كرديم: نفت ،مليت، استقلال و نفي امپرياليسم و استعمار غربي. اما اي كاش به جاي شعار نفت ما يك شعار «« فكر»» مي داشتيم.

يه نكته جالب كه در اين كتاب به چشم مي خورد اين است كه دوران دوران خوبي است دوران اميد بخشي است زيراكه دوران دوران خاتمي است در دوران خاتمي مصاحبه ها صورت گرفته و همگي اناني كه در اين مصاحبه شركت كرده اند از اميد هاي سياسي و پنجره اي نو سخن به ميان مي اورند تا انجا كه رضا عليجاني در بخشي از مصاحبه گفته است كه فكر مي كنم در دوران انقلاب نامرئي به سر مي بريم

و نكته قابل توجه دوم اين كه تقريبا هيچ كدام اميدي به خاتمي ندارند و وقتي مصاحبه كننده ها از خاتمي و بازرگان مي خواهند مقايسه اي بسازند جواب ها  اين است كه دوران ها فرق مي كنند ولي فكر مي كنيم بازرگان بيشتر موفق بود اگر الان مي بود

كتاب جالبي است با اين ياداوري كه دوران دوران زغالي،  خاتمي است كه خاكستري از ان به جا نمانده

هر چيزي را با هر چيزي نبايد قياس كرد. به يكي گفتند شرع از عرش امده فكر كرد هر چيزي از سر و ته خودش امده رفت دو تا فرش خريد و انداخت توي خانه اش. فكر كرد شرف هم از فرش امده.

آمده ها! شرف هم از فرش امده. اما نه ان فرشي كه من و تو فكر مي كنيم. فرش يك چيزي است كه پهن مي كنند. همه جا گير است. فرش خانه همه كف خانه را مي گيرد، عين فطرت كه همه جاي وجود انسان را مي گيرد. شرف از اين فرش فطرت امده. از ان فرش خانه هم شرف مي ايد، شرفي كه به درد همان صاحبش مي خورد.

متن بالا برداشتي از كتاب  باران خلاف نيست بود كه كورش علياني ان را نوشته و همانطور كه خودش نوشته اين يادداشت ها اداي ديني است به حاج اسماعيل دولابي كه زماني خيلي ها را اسير محبت خود كرده بود. حرف هاي حاج اسماعيل نيست اما خواندني است و رنگ او را دارد.

حاج اسماعيل بازمانده ي نسلي از ادم هاي مذهبي اهل معنا بود. همه را به اسان گيري، گذشت و اطمينان به رحمت خدا دعوت مي كرد. مردي با چهره ي گندمي، موهاي كوتاه، شب كلاه مشكي و انگشتر عقيق و فيروزه، كه گنجينه اي از حرف هاي دل نشين، اميد افرين و زيبا بود.

سومين روز از ماه محرم است و فكر مي كنم از بهترين كارها خواندن كتاب است و اين خواندن هاست كه ادمي را هوشيار مي كند كتاب نامبرده جزو كتاب هايي است كه اميد افرين و مثبت انديش مذهبي است و دين را با نمايشي ديگر براي ادمي زنده مي كند.